Κάθε Φορά...

Κάθε φορά που ενεργείς με καλοσύνη ο κόσμος γίνεται λίγο πιο καλός.

Κάθε φορά που είσαι συμπονετικός, ο κόσμος γίνεται λίγο πιο συμπονετικός.

Κάθε φορά που χαμογελάς σε κάποιον, ο κόσμος γίνεται λίγο πιο χαμογελαστός.

Κάθε φορά που βοηθάς κάποιον να βρει μέσα από την οδύνη και τον πόνο το δρόμο του για την γαλήνη, ο κόσμος γίνεται λίγο πιο γαλήνιος.

Κάθε φορά που βοηθάς κάποιον να σιγάσει τον θυμό του, ο κόσμος γίνεται λίγο πιο ειρηνικός.

Κάθε φορά που κάνεις μια αγαθοεργία, ο κόσμος γίνεται λίγο πιο ευσπλαχνικός.

Κάθε φορά που βοηθάς κάποιον να βοηθήσει με τη σειρά του άλλους, δημιουργείς ένα σύντροφο στην προσπάθεια σου για ένα καλύτερο κόσμο.

Κάποιοι συνάνθρωποι μας ξοδεύουν μεγάλα ποσά ενέργειας και πολύτιμου χρόνου για να εκφράζουν ποικιλότροπος όπου σταθούν και όπου βρεθούν την αγανάκτηση τους για το πώς έχει γίνει ο κόσμος μας. «…Υπάρχει πολύ βία και αρνητισμός…». «…Σήμερα δεν είναι όπως παλιά. Ο ένας κοιτά να βγάλει το μάτι του άλλου…». «…Οι άνθρωποι γίνονται όλο και χειρότεροι…». «…Δεν υπάρχει ελπίδα….».

Αν αναλογιστούμε το γεγονός ότι ο κόσμος είναι ότι εμείς είμαστε, τότε αν είμαστε γεμάτοι πικρόχολα σχόλια για το τι θα μπορούσε να είναι ο κόσμος, αλλά δεν είναι, το μόνο που θα έχουμε καταφέρει θα είναι να τον γεμίσουμε με τη σειρά μας, με απογοήτευση, αίσθηση ανεπάρκειας, πικρία και πόνο.

Αλλάζοντας την πλευρά του νομίσματος αν ο καθένας μας μπει σε δράση και αναλάβει την ευθύνη να είναι παρόν ως ανθρώπινη ύπαρξη, τότε τα αποτελέσματα θα είναι πέρα από κάθε προσδοκία. Οι φυσικές επιστήμες έχουν μιλήσει για την «κρίσιμη μάζα» ενός πληθυσμού που απαιτείται για την καθολική αλλαγή του συνόλου του πληθυσμού.

Άραγε μπορείτε να είστε βέβαιοι ότι δεν είστε εσείς η απαραίτητη τελευταία συνδρομή σε αυτή τη κρίσιμα μάζα που θα ανυψώσει την ανθρωπότητα σε ένα ανώτερο εξελικτικό επίπεδο; Και έτσι να μην είναι, μια ελάχιστη πράξη αγάπης προσφέρει απείρως περισσότερα από ένα βουνό παραπόνων.

Κάθε φορά που επισκέπτεσαι κάποιον άρρωστο, κάνεις τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος για να ζήσει κανείς.

Κάθε φορά που ανακουφίζεις έναν πονεμένο, κάνεις τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος για να ζήσει κανείς.

Κάθε φορά που χαρίζεις κάποια από τα υπάρχοντα σου ή προσφέρεις λίγο από το χρόνο σου, κάνεις τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος για να ζήσει κανείς.

Κάθε φορά που βοηθάς έναν άγνωστο να βρει το δρόμο του, κάνεις τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος για να ζήσει κανείς.

Το συμπέρασμα είναι ότι καμιά πράξη αγάπης δεν είναι ασήμαντη. Κάθε μια ανυψώνει τον κόσμο λίγο πιο ψηλά.